Geachte sportieveling

,





Ik zou u eens een verhaaltje willen vertellen over iemand die zijn vrije tijd op een zinvolle manier wil doorbrengen.

Een verhaaltje dat in de ik vorm is geschreven zodat u zich gemakkelijker kan inleven.

Op een dag was ik het beu om steeds rond mij te horen vertellen zo van ‘ kijk eens hoe mooi mijn figuur is (die persoon toont dan zijn figuur aan mij), of kijk eens hoeveel uithouding ik heb, of kijk eens wat een vlakke buik ik heb…….’ .
Omdat ik op die manier er telkens op gewezen werd dat mijn conditie toch niet veel meer betekende en ik mijn vrije tijd toch wat sportiever zou mogen doorbrengen, wou ik daar toch eens iets aan gaan doen. Maar wat? Want ik wil iets doen waar ik zeker gans mijn familie, zowel mijn vrouw als mijn kinderen, kan mee naar toe nemen. Ook wil ik zeker niet aan competitie doen.
Ik neem de plaatselijke sportgids en begin hierin te zoeken naar een sport die mij zou kunnen bekoren. Maar naar wat voor iets zoek ik eigenlijk? Voetbal, volleybal, basketbal of een andere ploegsport, nee want dan moet ik elke week enkele malen gaan trainen en hang ik af van de andere leden van die ploeg. Dus teamsporten kan ik al schrappen.
Gevechtsporten dan misschien? Nee, toch maar niet want ik ben nogal vreedzaam ingesteld en ben eigenlijk toch bang voor pijn. Al hoewel ik veel bewondering heb voor de mensen die deze sporten beoefenen.
Als ik verder door die sportgids blader besef ik pas hoeveel sporten er zijn, maar telkens vind ik wel een reden om die of een andere sport niet te doen. Ofwel is de sport in mijn ogen te elitair en dus waarschijnlijk te duur of er zijn te harde trainingen of ik moet mij houden aan openingsuren van de accommodatie.
Dan plots kom ik op één van de laatste pagina’s van de gids en hier staan wandelclubs in vermeld. Ik wist eerlijk gezegd niet dat dit ook al bestond en dat dit onder de noemer sport viel. Maar wandelen dat leek mij wel wat, want in mijne jongen tijd was ik ook te voet mee geweest naar Scherpenheuvel (en veel plezier gemaakt zunne).
Ik besluit dan toch maar eens te informeren naar het reilen en zeilen van zulk een wandelclub.
Omdat ik Wandelklup Den Engel (alleen al dat woord Engel) wel een leuke naam vindt ga ik maar eens aankloppen op het adres van het kluplokaal.
Ik ben aangenaam verrast want dit ligt in het hartje van Leuven. Aan de voorzitter vraag ik daar bij een lekkere tas koffie wat houd zulk een lidmaatschap van een wandelclub in.
Wel hier werd ik totaal verrast! Voor een kleine som kan ik samen met mijn volledig gezin lid worden. Dit lidgeld dient in de eerste plaats voor de verzekering. Verder wordt er mij verteld dat ik overal in het ganse land en zelfs in het buitenland vrij kan gaan wandelen. Op mijn vraag of er ook wandelevenementen georganiseerd worden kreeg ik een positief antwoord en ik kan deze zelfs zelf uitzoeken in een boekje dat wandelkalender noemt. Met deze klup kan ik dan ook als ik wens deelnemen aan gratis busreizen, gratis treinreizen. Ook kan men samen met de klup zelf als lid de wandelevenementen mee organiseren. Op mijn vraag of ik iets speciaal moet aandoen met klupkleuren, klubembleem of zo krijg als antwoord dat het altijd leuk is om iemand anders van de klup te herkennen op een wandeling als hij of zij klupkledij draagt maar ze is niet verplicht. Eigenlijk moet ik maar alleen zorgen voor een stevig paar schoenen en een goed humeur.
Wel als ik straks thuis kom weet ik dat mijn vrouw tevreden zal zijn want ik kom tenminste terug onder de mensen en als we eens naar de ouders en of de schoonouders moeten gaan dan kan dat makkelijk. Als er iemand van ons in de week vrij is kan die dan ook wel ergens gaan wandelen en als we dan andere klupleden tegenkomen dan breiden wij onze vriendenkring weer uit.
Want dit heb ik aan het gesprek met de voorzitter wel over gehouden Wandelklup Den Engel uit Leuven is een vriendengroep die graag wandelen. En laten we eerlijk zijn vrienden zie je niet elke week maar je bent steeds blij om ze te zien en als je terwijl dan nog aan gezonde beweging doet wel dan kan mijn vreugde niet meer op.

Dit was een verhaaltje om U te informeren dat wandelen gezond is en dat men zo ook vrienden maakt, door het lidgeld is men verzekerd en men behoord bij een klup waar het motto nog altijd is veel wandelen, liefst met zoveel mogelijk leden samen en dit zowel met jong als oud . Maar als je liever zelf bepaald waar en wanneer je gaat wandelen dan behoor je zeker ook tot deze klup.
Voor al de verdere inlichtingen kan je op de volgende locaties terecht:
Voorzitter : Luc Stroobants Grote Markt 15, B-3000 Leuven.
voorzitter@wandelclub-denengel.be
Kluplokaal: In Den Engel Grote Markt 15, B-3000 Leuven.
info@wandelclub-denengel.be
Of op onze webstek: www.wandelclub-denengel.be